Στυτική Δυσλειτουργία

Η στυτική δυσλειτουργία ορίζεται ως η συνεχής ή περιοδική αδυναμία επίτευξης ή διατήρησης μιας στύσης ικανής να επιτρέψει μια επιτυχημένη σεξουαλική επαφή. Αν και η στυτική δυσλειτουργία είναι καλοήθης κατάσταση, μπορεί να επιδράσει στη σωματική και ψυχική υγεία, επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα ζωής τόσο των ασθενών όσο και των συντρόφων τους.

Η στυτική δυσλειτουργία θεωρείται από πολλούς θέμα ταμπού, ακόμη και σήμερα. Πολλοί είναι αυτοί που βιώνουν το πρόβλημα, λίγοι όμως απευθύνονται στον ειδικό, περίπου το 10%. Επιδημιολογικές έρευνες υπολογίζουν ότι η συχνότητα της στυτικής δυσλειτουργίας παγκοσμίως θα αυξηθεί από 150 εκατομμύρια άνδρες το 1995, σε 325 το 2025. Αν και δεν υπάρχουν αντίστοιχες μελέτες στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι πάνω από 500.000 πάσχουν από στυτική δυσλειτουργία. Όσο αυξάνει η ηλικία, τόσο αυξάνει και η συχνότητα της στυτικής δυσλειτουργίας.

Τα αίτια της στυτικής δυσλειτουργίας είναι είτε ψυχογενή είτε οργανικά είτε συνδυασμός τους. Τα ψυχογενή αίτια της στυτικής δυσλειτουργίας απαντώνται, συνήθως, σε μικρότερες ηλικίες και είναι:

- άγχος και άγχος επίδοσης – φόβος αποτυχίας
- κατάθλιψη
- ένταση στις διαπροσωπικές σχέσεις
- άγνοια και κακή πληροφόρηση σχετικά με τη σεξουαλική πράξη, θρησκευτικοί λόγοι
- μανιακή/καταναγκαστική προσωπικότητα (σεξουαλική ψυχρότητα, διαστροφή)

Τα οργανικά αίτια της στυτικής δυσλειτουργίας απαντώνται, συνήθως, στις μεγαλύτερες ηλικίες και φαίνονται στο σχήμα:

 StitikiDislitourgia

Η διάγνωση της στυτικής δυσλειτουργίας συνήθως γίνεται εύκολα από το ιστορικό και την κλινική εξέταση. Κάποιες φορές, ωστόσο, θα απαιτηθούν επιπρόσθετες εξετάσεις: εξετάσεις αίματος (τεστοστερόνη, προλακτίνη, σάκχαρο, χοληστερίνη), δυναμικό έγχρωμο υπερηχογράφημα πεϊκών αγγείων, καταγραφή νυκτερινών στύσεων.

Θεραπεύεται η στυτική δυσλειτουργία;

Η στυτική δυσλειτουργία σήμερα αντιμετωπίζεται και, μάλιστα, με μεγάλη επιτυχία. Η ψυχογενούς αιτιολογίας στυτική δυσλειτουργία θα αντιμετωπισθεί από τον εξειδικευμένο ψυχολόγο, πολλές φορές σε συνδυασμό με τον ουρολόγο, αφού αρκετά συχνά συνυπάρχουν και οργανικά και ψυχογενή αίτια.

Η φαρμακευτική αγωγή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στην αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας που οφείλεται σε οργανικά αίτια. Η εισαγωγή της σιλδεναφίλης (Viagra) το 1998 αποτέλεσε πραγματική επανάσταση στην αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας. Ακολούθησαν η βαρδεναφίλη (Levitra) και η τανταλαφίλη (Cialis) με παρόμοια αποτελέσματα. Εκτός από τα φάρμακα από το στόμα, υπάρχουν και άλλες διαθέσιμες θεραπείες για τη στυτική δυσλειτουργία: συσκευή αντλίας κενού, κρουστικά κύματα, ενδοπεϊκές ενέσεις, ουρηθρικά υπόθετα, ορμονοθεραπεία. Τέλος, για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική αντιμετώπιση ή που θέλουν μόνιμη λύση στο πρόβλημά τους, υπάρχει η χειρουργική θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας είτε με τις πεϊκές προθέσεις είτε με τις διάφορες τεχνικές επαναιμάτωσης του πέους.

Προλαμβάνεται η στυτική δυσλειτουργία;

Ναι. Η στυτική δυσλειτουργία προκαλείται ή επιδεινώνεται από διάφορες καταστάσεις. Υπάρχουν, επομένως, συγκεκριμένα πράγματα που μπορεί να κάνει ο άνδρας που πάσχει από στυτική δυσλειτουργία:

  • διακοπή καπνίσματος
  • η μείωση, έστω και κατά 10%, του σωματικού βάρους μπορεί να επαναφέρει τη στύση στο φυσιολογικό
  • αερόβια άσκηση τρεις φορές την εβδομάδα
  • διατροφή: η ευεργετική επίδραση της μεσογειακής διατροφής έχει αποδειχθεί και στην περίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας
  • ελάττωση επιπέδου χοληστερίνης – τριγλυκεριδίων
  • σωστή ρύθμιση σακχαρώδους διαβήτη
  • σωστή ρύθμιση αρτηριακής υπέρτασης με ενδεχόμενη τροποποίηση της φαρμακευτικής αγωγής σε περιπτώσεις που αυτά τα φάρμακα επιδεινώνουν τη στυτική δυσλειτουργία
  • όχι αλκοόλ – ναρκωτικά
  • καταπολέμηση stress – άγχους
  • αντιμετώπιση δυσθυμίας – κατάθλιψης

Προσοχή: ό,τι είναι καλό για την καρδιά είναι και για τη στύση. Πρόσφατες μελέτες, άλλωστε, υποστηρίζουν ότι η στυτική δυσλειτουργία και η καρδιαγγειακή νόσος αποτελούν εκδήλωση της ίδιας παθοφυσιολογικής διαταραχής: της νόσου του ενδοθηλίου. Μπορεί, επομένως, η στυτική δυσλειτουργία να αποτελεί πρώιμη ένδειξη καρδιαγγειακής νόσου, καθιστώντας, συνεπώς, επιβεβλημένη τη διάγνωση και αντιμετώπισή της.

Ρουμπέσης Παναγιώτης. Χειρουργός Ουρολόγος - Ανδρολόγος

bot01bot02bot03